ژرفای زن بودن در نمایشگاه کتاب..

 کتابی فوق العاده عالی و تاثیرگذار که پس از 3 سال توقیف، آزاد و از امروز فقط در غرفه فرهنگ زندگی واقع در نمایشگاه کتاب عرضه می گردد.

“بارها و بارها از زنانی در محدوده سنی بین سی تا چهل سال شنیده­ام که از موفقیتهایی که در بازار کار بدست آورده­اند ناراضی هستند. آنها، این نارضایتی را به صورت احساس مفید نبودن، پوچی، عجز و حتی احساس خیانت بیان می­کنند. این زنان از شیوه معمول زندگی مردان که اصطلاحاً «سفر قهرمانی مردان» می­نامیم استقبال کرده و موفقیت تحصیلی، هنری یا مالی کسب کرده‌اند، اما برای بسیاری از آنها این پرسش همچنان باقی است که این همه  دستاورد چه فایده­ای داشته است؟

در واقع، انگیزۀ کسب موفقیت در زندگی، این زنان را وادار کرده با فشار کار بیش از حد، خستگی، فرسودگی و ابتلا به بیماریهای ناشی از فشارهای روحی مواجه شوند و در نتیجه هم­اکنون نمی­دانند چگونه باید از این مخمصه خارج شوند. وقتی آنها برای اولین بار بدنبال کسب موفقیت و تأیید و تحسین دیگران رفتند، انتظار چنین عاقبتی را نداشتند. تصور نمی­کردند برای این که «در اوج قله» باشند، مجبور شوند تا این اندازه از جسم و روح خود مایه بگذارند.جالب آن که وقتی چنین زنانی پس از دوره بازنشستگی به خانه برمی­گردند کسی خوشحال و منتظر آنان نیست و اگر نیم نگاهی هم به زندگی بیرونی­شان بیاندازند دیگر احساسی از  تشویق مردان برای انجام کارهایشان به آن­ها دست نمی­دهد.در یک کلام این احساس را می­کنند که  زندگی را باخته­اند.

مورین مِرداک نویسنده کتاب می­گوید با مشاهدة آسیب جسمی و عاطفی زنان در طول این سفر‍‍ِ زندگی قهرمانانه، به این نتیجه رسیدم که علت این‌همه رنج و درد، این است که آنها در زندگی خود الگویی را انتخاب کرده­اند که «وجود» اصلی آنها را انکار می­کند.

نویسنده که خود آسیب خورده سفر مردانه است ،در این کتاب نقشه " سفر قهرمانی زن" را ترسیم می­کند. او با بهره­گیری از تئوری روان­شناسی تحلیلی کارل گوستاو یونگ ،نقشه­ای که به زن احساس حرکت در مسیر تکامل و در عین حال احساس خرسندی و رضایت از روند مسیر را می­دهد ،ارائه می­کند.”

آدرس:مصلی-شبستان-راهروی8-غرفه7

/ 12 نظر / 29 بازدید
نمایش نظرات قبلی
اعتدال

روزتون مبارک[گل] نه فقط امروز، هر زمان که به راهی قدم میگذارم که، کم یا زیاد،متأثر از آموزه های شماست سپاسگزارتون هستم [گل]

دوستدار

سلام چهره ی جدید سایت بنیاد و چینش مطالب خیلی دوست داشتنیه. تشکر[گل]

میشه گفت منم معلمم.همیشه سرگروه نمونه بودم تا اخرراهتمایی به بچه خنگای کلاس و فامیل درس میدادم.تودبیرستان خودم بچه خنگه بودم. اولین اتحادو که پای تخته دیدم کشف شدم دیگه ازاون به بعد نماینده گچ از دفتر نمیورد با مغز من مینوشتن. مامانمم معلم بازنشسته اس براش سرود معلم روشنی بخش جهان استو خوندم.میگن صدام خوبه. اگه اونجابودم برای شمام میخوندم.دبستان خودم تکخونش بودم. چه کفشیه معلوم نیست زنونه اس یامردونه.من که دوس ندارم بپوشمش.روش انقد سفت و سخت بسته اس مث مردا با سه متر پاشنه یه لاقرمززز که تازه رو این ارتفاع وایسادنش کار هر شیرزنیم نیست. چقد از ادم حرف میگیری اقا لطفا کد 104 رو بیارید بپوشم.

کیانوش کی رفت امریکا؟؟؟؟؟

یزداندوست

در سایت جدید گویی اتصال به دیتا بیس کاربران مشکل دارد ، من نمی تواتم وارد شوم و از طرفی هم لینک فراموشی هم کار نمی کند!! فونت تب های بالا بسیار ریز هستند بقیش خیلی خوب شده مبارک باشه

ثمین

روزتون مبارک استاد [گل] باقی و برقرار باشید

ژرررررررررررفای زن بودن!!!!!!!! انسان بودن خودش چی چی هس که زن بودن چی چی باشه که ژرفا داشته باشه.

میگم خوشبحالتون چه پدرمادر خوش سلیقه ای دارین. اسمتون خیلی قشنگه. من از اسم عربیم متنفرم. هیچوقتم باهاش حال نکردم.

کیانوش کمانگر

جهت اطلاع دوست بی نامم .. کیانوش آمریکا نرفته. از بدشانسی یا خوش شانسی ش از هر آی پی که کامنت میذاره پرچم آمریکا میخوره ... به نام و نام خانوادگی تمام فارسی ش هم افتخار می کنه ...

نمیدونم چرا انقد عشقم میکشه هی بیام اینجاحرف بزنم.بااینکه فقطم تو تی وی دیدمتون. یکی از سی دیاتونو شنیدم .همین.ی مشکل و ی ایمیلم بود.خخخخیلی وق پیشا.اهان از رادیوهم شنیدم صداتونو نصفه شب.وبلاگتونم که میخونم.البته چن وقت نبودم.فعلاخودم داغونم.به پستاتون میپرم.ولی بازم میخونم.دیونه ها اینطورین دیگه.اگه نظرام وبتونو چندش میکنه بگین چیزی نذارم.همه پاستوریزن و در مسیرانسانیت.همین بی اسمایی که یاغی حرف میزنه منم.بدم میادجایی مزاحم باشم.