درروزهای سخت وتلخ وشکست چه میکنم؟
.
.
معمولا در این روزها که درطول عمر من کم هم نبوده اند چه میکنم؟
.
وقتی بازارها منفی هستند ویا کسب وکار شما آن جور که دلخواهمان است پیش نمیرودویا شریک عاطفی شما اوضاع را آشفته کرده ویا پزشک خبر ناگواری به شما داده و...
روان ما به شدت افسرده ودلگیر میشود وگاهی خود را ملامت میکند که ای کاش این چنین وآنچنان کرده بودم وای کاش از این کوچه گذر نمیکردم ودر همان محله گذشته می ماندم وگاهی سوگند میخوریم که اگر شرایط دوباره برگردد من هم برمیگردم به مرحله گذشته وتنها به نان شب قانع خواهم بودودیگر کاری نخواهم کرد که پشیمان شوم.
اما فراموش میکنیم که ذات بشر قصد پرواز دارد ودر طول سفر زندگی یاد میگیرد چگونه وبا چه افقی میتواند پرواز کند.

.در روزهایی که زندگی بر وفق مراد نیست...
.
،فرصت خوبیست که به جای تماشای تلخیها که تاثیر خاصی در روندزندگی ندارد به تماشای یک فیلم خوب بشینیم ویا از دوستان یادی بکنیم یا برویم سراغ کلاسی که سالها آرزوی رفتنش راداشتیم وشاید سفر کنیم به دنیای دیگر با اوج بی خبری...
وخلاصه :
به روان وزندگی خود پیغام بدهیم که هنوز دنیای بزرگتر از یک اتفاق را می شناسیم ومعتقدیم همانطور که روزهای خوب می گذرند روزهای بد نیز میگذرند واین ما ئیم که به امید باقی می مانیم وشاید این روزها به ما یاد آور میشود که چقدر زندگی ما تک بعدی شده که به یک اتفاق بد ،تمامیت ما تمام میشود .
پس ما نیازمند خود قویتر وچند بعدی تر ونامیرا تریم.
مربی روزهای سخت : سهیل رضایی