گاهی ما ترسو هستیم ودر دل ترسهای خود زندانی میشویم.
اما نامردی میکنیم وبه دیگران تهمت زندانبانی میزنیم!
ومیگوئیم: تو نمیگذاری من در جهت رویاها ،علائق واشتیاقهام زندگی کنم!؟
ودرست در روزی که او را ترک میکنیم ،می فهمیم چقدر هراسان وپرسان به دنبال یک زندانبان دیگریم تا زودتر ما را از دست این آزادی نجات دهد.
(سهیل رضایی)