گاهی استعداد وقابلیتهای ما از بس در طول زندگی وروابط ما تحقیر وتهدید  وتمسخر شده است .برای اینکه بتوانند خود را از سیاه چال فراموشی وبی ارزشی نجات دهند مجبور میشوند به شکل منقلب کردن ناگهانی مادر لحظه دیدن یا شنیدن یک اتفاق سینمایی،اجتماعی ،ارتباطی،یا موسیقیایی ویا حتی خواب زدگی خود را به ما یاد آوری کنند.

ولی متاسفانه به علت طرد شدگی وپذیرفته نشدنی که مدام از سوی محیط وخودمان تجربه کرده اند موفق به انتقال پیام نمیشوند وما به جای تمرکز ومکاشفه روی آنها احساس شرمندگی وخجالت میکنیم ومجدادا آنها را به بازداشتگاه فراموشی واحساس حقارت میسپاریم وبه زندگی دوست نداشتنی اما مورد تایید دیگران برمیگردیم. برا ی درک عمیقتر موضوع  ودرمان آن به کتابهای :

چرا حال انسان امروزی خوب نیست وکتاب مالک سایه خود شدن مراجعه کنید