من روان شناسم.شما آدم موفقی هستیدازاین بابت به شما تبریک می گویم .اما احساس بدی دارم وآن هم این که شخصی که روان شناسی نخوانده به صورت آکادمیک ، گرچه پتانسیل های بالایی داره وبه قول عوام  show manخوبیه اما راه موفقیت حرفه ای بسیاری از روان شناسان رو مانع شده.این موضوع یعنی فعالیتهای شما وهمکارانی ازاین دست دغدغه جامعه روان شناسان .همیشه دلم میخواست این موضوع رو باشما درمیان بگذارم که درجایی که بسیاری ازدانشجویان وفارغ التحصیلان روان شناسی ومشاوره به دنبال کار ودرآمد هستند کارگاههای شما با این مبالغ نه چندان اخلاقی  وضعیت شغلی آنانرابه کجارسانده...موفق  باشید.  نویسنده:نسیم قدسی

سلام

واقعا شما به این جمع بندی رسیده اید که تمام دانش دنیا در یک مکان کاملا تعریف شده جمع آوری شده وهرکس از ان جاده عبور نکند آدم جدی وکارامدی نخواهد بود؟

آکادمیک بودن با در آکادمی درس خواندن تفاوتهای بسیاری داردواینکه من در آکادمی به مفهوم مکان تعریف شده شما درس نخوانده ام اصلا به این مفهوم نیست که درس آکادمیک نخوانده ام ومن دذرابتدای کار برای محک دانشم بیش از 100 سخنرانی در دانشگاهای متنوع انجام دادم وفراوان مباحثه کردم

.اماآنچه را من دوست داشتم بخوانم در هیچ کدام از دانشگاهای زمان من درس داده نمیشد،

من دوست داشتم به رشد وشکوفایی خودم وسایرین کمک کنم اما دانش روانشناسی زمان من فقط بیماریها را به عنوان روانشناسی می شناخت  وچیزی برای شکوفا کردن استعدادها نداشت.چه باید میکردم؟بزرگوار مسیری که من وامثال من آمدیم به مراتب سخت تر وناهموار تر از همکلاسیهای شما در دانشکده بود.من در جاده ای حاضر شدم که نه تابلو راهنما داشت ونه آسفالت ومسطح بود ونه از راهنمایی استاد راهنمایی برخوردار بودم ونه ابتدای کار تایید اجتماعی را پشت سر خود داشتم .تنها حامی من نیروی ایمان درونیم بود.وباور بفرمایید چهار سال یا 6سال در دانشکده حاضر شدن وکتابهای معلوم خواندن وبه سوالهای معلوم جواب دادن به مراتب از بنیان کردن یک نظام جدید ساده تر بود اما من راه سخت تر را انتخاب کردم.واگر امروز کلام گرمی دارم به علت سردی هایست که در طول راه تحمل کرده ام.پس قبول بفرمایید که ما نان از سفره همکاران شما برنمیداریم وحاصل زحمت خود را میخوریم ومردم هم عوام نیستند که گول مارا بخورند ،چون ما نه مدرک میدهیم نه قولی برای موفقیت .بلکه دانشی را درس میدهیم که برای تسلط وتحلیل ان خیلی باید بیشتر از یک تحصیلات دانشگاهی زحمت کشید. وکم نیستند دکتری روانکاو وروانشناسی که با حمایت معنویشان در این روزهای سرد از گرمای درونی من حمایت میکنند وبه درستی مسیر طی شده ودستاورد آن مهر تایید میزنند.پس من مانع شما نیستم جای دیگری به دنبال حل مسئله تان باشید. واگر کمک خواستید حتما با خلوص تمام در خدمت شما خواهم بود.                                                    

نویسنده: سید سهیل رضایی