یکی از لذتهای زندگی من سرزدن شبانه به وبلاگ وخواندن کامنتهای شماست

اما از من بپذیرید که اینجا مرکز مشاوره نیست ومن برای لذت بردن از یک تبادل میام وبلاگ ومینویسم وبعضی وقتهام به یه پرسشهایی  هم جواب میدهم .

اما اگر قراربه توقع قطعی از من باشه به شما عرض خواهم کرد در بعضی روزها که کلاس وسمینار طراحی یا ارائه میکنم دیگر رمقی از لحاظ جسمی وروانی وروحی برای بازهم مشاور بودن ندارم.

وشاید از نظر شما یک جواب کوتاه انرژی نمیخواهد اما از نظر من مسولیت بسیاری دارد، که فشار آن گاهی در توانم نیست پس از کنارش رد میشوم ومیدانم که خودتان میابید.

بنده به علت کم طاقتی وسنگینی بارم سالهاست  که مشاوره را کنار گذاشته ام.

پس من را همینجوری بپذیرید ,بدون توقع وشرط ودلخوری!

واین لذت شبانگاهی را به یک مسولیت جدید برای من تبدیل نکنید تا خواندن کامنتها برایم به رنج تبدیل نگردد .َدر کلاس در حد توان پاسخگوی شما هستم