سید سهیل رضایی روانشناس یونگ نیز از سخنرانان مراسم اعطای جایزه تقی ابتکار بود که بیداری در مباحث محیط زیست را شرط توفیق در این عرصه دانست و افزود: محیط زیست را خیلی نمی توان یاد گرفت. انسانها به سرعت به شرایط محیطی خود عادت می کنند.

به نظر می رسد فقدان آگاهی نیست که باعث شده انسانها در مباحث زیست محیطی در خواب بمانند بلکه مشکل جای دیگری است.
وی عکس العمل انسانها به معضلات زیست محیطی را به قورباغه ای تشبیه کرد که اگر در آب گرم قرار گیرد به سرعت واکنش نشان داده و از فضای آن خارج می شود اما اگر به تدریج درجه حرارت آب افزایش یابد پس از چند ساعت یک قورباغه پخته بدون ایجاد عکس العمل در این موجود تولید خواهد شد.
رضایی بر تجدید نظر در شاخصهای توسعه تاکید کرد و افزود: متاسفانه به دلیل مستقل فرض کردن شاخصهای زیست محیطی از سایر شاخصها، ناپایداری در جهان در حال افزایش است. آنچه انسان کمتر متوجه آن می شود تخریب تدریجی محیط زیست است.
وی گفت: انسان طبیعت را به عکس تبدیل کرده و به زودی گل بنفشه را باید در عکسها جستجو کنیم. انسانها به رویا بسنده کرده اند. باید منشا این اتفاق را یافت.

 

این روانشناس یونگ افزود: در جامعه پویا حق دادنی است نه گرفتنی، حیوانات نمی توانند حق خود را بگیرند. باید تلاش کنیم معنویت به زمین باز گردد. متاسفانه وقتی استانداری به خود حق می دهد چند درخت قدیمی را که مردم به دور آن طواف می کردند به جرم خرافه پرستی قطع کند نشانه دهنده سفر خدای ما به آسمان است. درحال حاضر باید در مسجد با وضو وارد شد ولی در تمام محیطهای زمین آلوده بود.
وی به اعتقادات گذشته ایرانیان و تقدس نان اشاره کرد و افزود: در کشور بدون مطالعه برج می سازیم تا با عقده حقارت خود مبارزه کنیم. با عقده حقارت نبرد توسعه را آغاز کرده ایم نه با قدرت جسارت.

رضایی خاطر نشان کرد: در ایران بیشتر مشورت می کنیم در حالیکه باید مشارکت کنیم.

 

(برگرفته شده از www.mojnews.com)