هر جا صحبت از توجه وتایید میشه به نظر میاد توجه وتایید والدین به فرزندان بررسی میشه وبر آن تاکید خاص وجوددارد.

اما اگر کمی به فرایند رابطه ها عمیق شویم متوجه خواهیم شد که در ناخودآگاه وخودآگاه والدین نیز نیاز به توجه وتایید فرزندانشون دیده میشود.وقطعا این تایی میتواند برای آنها آرامبخش ونشاط آفرین باشد.

واکثر ما بی توجه به این نیاز بارها وبارها آنها را زیر سوال میبریم ونقدهای تند به سمتشان پرتاب میکنیم .حتی اگر برخی از نقدهایمان درست باشد فراموش نکنیم که شاید فرصتی برای جبران نیست واین خود میتواند اسباب فشار روحی سنگینی را فراهم نماید.از سوی دیگر آنها در زمان خودشان بهترین کاری را که تشخیص داده انددرسته انجام داده اند.

چنانچه محاکمه والدینتان را رها نکنید اضطراب از فرزند دار شدن ومستاصل شدن از تربیت آنهاحداقل آسیب آن برای زندگی شما خواهد بود.

پیشنهاد میکنم تقدیر وتحسین والدینتان را برای حداقل یک کا رمشخصشان را در این هفته انجام دهید وبازتابهای آن را برای ما هم بنویسید.اگر گفتن بهشون براتون سخته براشون بنویسید ویا ایمیل بزنید .اگر در قید حیات هم نیستند باز هم براشون بنویسید.رفتگان از یاد شدن خشنود میشوند.