یک بخشی از مسئله برمی گرده به عادت های ارتباطی.
بالاخره ما با هر کسی یک مدت کوتاهی هم باشیم، یک بخشی از ما با او خو می کنه و بنابراین در زمان ترک برای اون دلتنگی می کنه.
از طرف دیگه شما در نوشته تون می نویسید اون نمی تونه اون زندگی که من می خوام رو به من بده! این یعنی در شما هم یک تصور کودکانه و وابسته طلب وجود داره.
چه این آقا و چه آقای دیگه ...

اگه دنبال این درخواست باشید یک مدتی شما رو سرگردون می کنه و دوباره همه چیز برمی گرده سر جای اولش.
من جای شما باشم به اون نه عجیب با وسواس بیشتری دقت می کنم تا ببینم چرا این قدر درشته؟!