اتفاق جالبی  با خواندن ونیچه گریه کرد تجربه کردم،به نظرم آنچه ما در کودکی آدم ها دنبالش می گردیم که ببینیم چه زخمی خورده اند ، روش مناسبی برای پیدا کردن تاریخ مبدأ زخم ها و آسیب ها نمی باشد و شاید این روش یک رؤیت سوزناک ، غمناک ، مظلومیت و گاهی تنفر را نیز همراه داشته باشد، در صورتیکه فکر می کنم بخش اساسی زخم به نوع بستر روحی اشخاص بستگی دارد و اولین زخم ها در واقع اولین کاشفان جنس  روحی ما هستند که به ما یاد می دهند روح ما اینگونه زخمی می شود. اتفاق جالبی را با خواندن ونیچه گریه کرد تجربه کردم.

به نظرم آنچه ما در کودکی آدمها دنبالش می گردیم ، که ببینیم چه زخمی خورده اند ، روش مناسبی برای پیدا کردن تاریخ مبدا زخمها و آسیبها نمی باشد و شاید این روشیک رویت سوزناک ، غمناک ، مظلومیت و گاهی تنفر را نیز همراه داشته باشد ، در صورتیکه فکر می کنم بخش اساسی زخم به نوع بستر روحی اشخاص بستگی دارد و اولین کاشفان جنس روحی ما هستند که به ما یاد می دهند روح ما اینگونه زخمی می شود.