کامنت یکی از بازدیدکنندگان بعد از دیدن برنامه سلام تهران؛ شبکه تهران:

همش حرف میزنین. عمل کو؟؟؟
خدایی خودت اینایی رو که میگی توی زندگیت اجرا میکنی؟
فیلم بازی نکن. حرف زدن کاری نداره !

پاسخ:

به نظر شما عمل چیه؟
رسانه جای چه عملی هست؟
کدوم ها را من خودم باید اجرا کنم تا شما خودت رو تکون بدی و فقط انگشتات رو روی کیبورد تکون ندی و به هر کی دلت خواست، هر چی دلت خواست بگی؟
من فکر می کنم به شدت تو زندگی ات گیر کردی و دوست داری تمام اطرافت رو دروغ بدونی و متهم به دروغگویی کنی اما حقیقت اینه که جهان حرکت کرده و شما جا موندی. آره عزیزم، من خیلی از این ها رو در زندگی ام عمل کردم و ممنون کسانی هستم که در کتاب هاشون این ها رو نوشتن، در کلامشون به من گفتن و در نگاهشون تشویقم کردن.
همشون هم آدم های مهمی نبودن، بعضی ها کاسب های ساده بودن، بعضی ها مسافر اتوبوس واحد و بعضی ها رئیسم بودن و بعضی هاشون هم نویسنده کتاب ها ولی من امروز از همشون راضی و متشکرم و قدردانشون هستم و هیچ وقت هم نگفتم آیا همه رو عمل کردن یا نکردن؟! مهم اینه که معرفت داشتن و آنچه که بلد بودن رو با من هم درمیان گذاشتن و این خودش جای سپاسگزاری داره.
پیشنهاد می کنم برای اینکه در زندگی ات رشدی ایجاد بشه، اگه نظر میدی مشخصات بیشتری از خودت رو هم بگذار، نقدت رو هم بگو، پیشنهادت رو هم بده.
والا از این حرفا زدنش کاری نداره.

اگر منصف باشی، درک می کنی که این عملی ترین برنامه ای بوده که تلویزیون در رابطه با مفاهیم روانشناسی پخش کرده.