همسفران عزیز؛

گفتم جزیره را هرطور مایلید تصور کنید تا رویکرد روانی شما مشخص گردد.

این که شما عزیزان خودتان سفری را که می خواهید انجام دهید را مشخص کنید که می خواهید با امکانات یا بی امکانات باشد یا اینکه چگونه به آن وضوح دهید، نوع رویکرد روانی شما را نشان می دهد.

بنابراین این تست مبهم طراحی شده تا فرافکنی های شما به آن جهت دهد. پس من به عنوان شخصی که در این حوزه کار می کنم، خودم را مکلف نمی کنم تا تحلیل را به شیوه ای انجام دهم تا به شما را شکل دهم و آیا شکل دادن و تصویر دادن به شما، شما را راضی می کند؟

من تک تک گزینه ها و انتخاب هایتان را خواندم و نمی توانم به سمت آفرین گفتن یا نفی کردن انتخابتان بروم، من می توانم کلیت را باز کنم و به این نوع تحلیل ادامه خواهم داد.

علی ای حال با خواندن و دسته بندی کردن نظراتی که فوق العاده زیاد بود این اجازه را به من بدهید در خلال کارهایم برای هر دسته بندی تحلیلی مناسب بنویسم.

در هر اتاق و مکتب روانشناسی می توان با بی نهایت روش به تحلیل پرداخت.

در نظریه کودک / والد / بالغ یک نوع دسته بندی برای این تست وجود دارد.

در نظریه فروید می توان از این تست تحلیل های جنسی داشت.

در نظریه کارل گوستاو یونگ نیز می توان رویکرد روان را تشخیص داد، نه الزاماً قالب شخصیت.

و ...

از ابتدا نیز قصد تحلیل شخصیت نداشتم و این جا یک وبلاگ است و این را به خاطر بسپارید. 

یک سوال؛ اگر شما به این وبلاگ مراجعه روزانه نداشته باشید و یا در مراجعه تاخیر کنید، بنده اجازه عصبانی شدن دارم؟

قطعاً خیر. وبلاگ یک فضای تفننی و دوستانه است و حضور من در جمع شما دوستان با عشق و علاقه است. پس اجازه دهید با عشقم بنویسم، با عشقم بخوانم و با عشقم تحلیل کنم.

بنده مسئولیت اجباری در زندگی خود دارم و از این که شما عزیزان این وبلاگ را به صورت جدی می خوانید و به صورت جدی می نویسید، کمال تشکر را دارم.

بگذارید در این جا من معلم نباشم و شما خود تحلیل گر باشید. برای تحلیل نیز لازم نیست حتماً روانشناس یا تحلیل گر خیلی قهاری باشید.

از نگاه من وبلاگ یک میهمانی است که همه دوستان در آن حق گفتن و شنیدن را دارند و نقشی مهم را ایفا می کنند.

اجازه دهید از یک فضای کلی به کار نگاه کنم و وبلاگ را فضایی برای مکالمه، و نه مشاوره در نظر داشته باشید.