چرا اگر در همسایگی ما عده ای مشغول گریه و عزاداری با صدای بلند شوند، احتمال اعتراض ما به آن ها - به رغم مزاحمتی که برایمان ایجاد می شود. - پایین تر از زمانی است تا که عده ای دیگر در ساعات ابتدایی شب مشغول دست زدن، خندیدن و شادی کردن باشند؟

چرا در شرایط دومی احتمالاً میل به اعتراض در ما بالاتر می رود
و شاید تا آنجا که برای دادن تذکر درب خانه را بزنیم؟