وی با اشاره به فضای مرگی که در تمام سریال‌های ماه رمضان به جز سریال «نون و ریحون» وجود دارد، اظهار کرد: در حوزه‌ی معنویت عموما روبه‌رو شدن با احساس فانی‌بودن به احساس معنا کمک می‌کند، ولی فانی‌بودن به نظر من مرگ نیست. حتی با از دست‌دادن هم می‌توان معنا را در مخاطب تقویت کرد؛ به نظر می‌آید به این دلیل که معنا را نمی‌شناسیم به سمت آخر مطلب که مرگ است، می‌رویم.

مدیر بنیاد فرهنگ و زندگی گفت: هنوز بین ماه رمضان و ماه محرم تفکیک روانی نداریم و به نظر می‌آید، هنوز این دو فضا از هم تفکیک داده نشده است. در برنامه‌های ماه رمضان امسال تلویزیون به جز شبکه‌ی پنج که احمدزاده و شهریاری گاهی با هم شوخی می‌کنند، هیچ طنزی نداشته‌ایم و فکر می‌کنم این نشان می‌دهد دراین حوزه‌ها فقر جدی داریم.

سهیل رضایی با اشاره به کارهای طنز سال‌های گذشته ماه رمضان، تصریح کرد: به نظر می‌آید، سیما تصمیم به جابه‌جایی سازندگان برنامه‌های مناسبتی گرفته، اما هنوز جایگزین مناسب را پیدا نکرده است.

وی با بیان این‌که بعضی از سریال‌های ماه رمضان امسال موضوع تکراری داشته‌اند، گفت: سریال «ملکوت» جذابیت خاصی برای دیدن ندارد و موضوع آن تکراری و قدیمی است.

وی افزود: بازیگری مثل محمدرضا شریفی‌نیا با کارهای قبلی‌اش فاصله نگرفته است. در سریال «نون و ریحون» نیز سریال خوب حرکت می‌کرد و به علت انقطاعی که افتاد، نتوانست روند خوبش را ادامه دهد.

رضایی با اشاره به سریال «در مسیر زاینده‌رود»، عنوان کرد: احساس می‌کنم دراین سریال نیازی به لهجه‌های اصفهانی نبوده است و بازی با لهجه‌ی اصفهانی بر کیفیت بازی‌ها تاثیر گذاشته است؛ به‌ ویژه بازی مسعود رایگان که در قسمت‌های اخیر در بسیاری بخش‌ها دیگر با لهجه‌ صحبت نمی‌کند.