یک شبی مجنون نمازش را شکست                        بی وضو در کوچه لیلی نشست

عشق، آن شب مست مست اش کرده بود                فارغ از جام الست اش کرده بود

گفت یا رب از چه خوارم کرده ای                              بر صلیب عشق دارم کرده ای

خسته ام زین عشق، دل خونم نکن                         من که مجنونم، تو مجنونم نکن

مرد این بازیچه دیگر نیستم                                     این تو و لیلای تو، من نیستم

گفت ای دیوانه، لیلایت منم                                    در رگت پیدا و پنهانت، منم

سال ها با جور لیلا ساختی                                   من کنارت بودم، نشناختی