ما به شکل غریزى از فرافکنى هاى منفى مان ناراحت مى شویم. بررسى آنچه جذبش شده ایم از آنچه ما را از خود مى راند ساده تر است. اگر خودخواهى و غرور شما مرا ناراحت کند، به این دلیل است که من غرور و خودخواهى خود را نپذیرفته ام. این یا غرور و خودخواهى اى است که درحال حاضر در زندگى از خود نشان مى دهم و متوجه آن نیستم یا غرور و خودخواهى اى که در حال حاضر آن را انکار مى کنم و در آینده توانایى ابراز آن را خواهم داشت. اگر غرور و خودخواهى مرا ناراحت مى کند، لازم است بادقت تمامى جنبه هاى زندگى ام را بررسى کنم و این سؤالها را از خودم بپرسم:

 

چه زمانى در گذشته مغرور و خودخواه بوده ام؟

آیا در حال حاضر مغرور و خودخواه هستم؟

آیا مى توانم در آینده مغرور و خودخواه باشم؟

 

پاسخ «نه» دادن به تمامى این سؤالات به سادگى خودخواهى و غرور مرا نشان مى دهد. باید براى پاسخ دادن به این سؤالها با دقت خودم را بررسى کنم و از دیگران سؤال کنم که آیا در من خودخواهى و غرور دیده اند؟

 

قضاوت کردن درباره دیگران خودخواهى است، بنابراین روشن است که همه ما ظرفیت خودخواهى داریم. اگر من خودخواهى ام را بپذیرم، دیگران ناراحتم نخواهند کرد. ممکن است در این صورت خودخواهى و غرور را در دیگران تشخیص دهم، اما خودخواهى آنها روى من اثرى نخواهد داشت. در این حالت پریز خودخواهى و غرور روى سینه ام داراى پوششى محافظ خواهد بود. تنها هنگامى که به خودتان دروغ مى گویید یا از برخى ویژگى هاى تان نفرت دارید است که احساساتتان به دلیل رفتارهاى دیگران موجب برق گرفتگى تان مى شود.

برای عضویت در کانال تلگرامی مااینجا کلیک کنید