سفر زندگی بیش از آنکه در خدمت خوشحالی وخوشبختی باشد به نظر میآید در خدمت معنادار کردن زندگیست وزندگی که معنا دار شود دیگر چیزی توان برهم زدن شادی وپایداری او را ندارد.

 اما اگر فاقد معنا شود هیچ چیز نمیتواند از فروپاشی آن جلوگیری کند.
هر زمان در زندگی انسان روندی خاص ومتفاوت باعث معنادار کردن آن میشود  

منزلی که معنایش را برای ما از دست داده را اگر به زور نگهداری کنیم  اتفاقات به صورت آواری سهمگین  روی سرمان میریزد ومدام به بدشانسی وبد بیاری دچار میشویم تا بفهمیم؛  وقت رفتن است وما کودکانه وابسته شده ایم به ماندن!
عزیزی میمیرد،عزیز دیگر بیماری میگیرد،عشقی از دست میرود ،معشوقی جا میماند،پولی بدست کلاهبرداری می افتد،لکی در صورت پیدا میشود،دوستی میرود ودیگر پیدایش نمیشود
...این لیست پایان ناپذیر است وبرای هر کس با یکی شروع وشاید با بقیه اتفاقات ادامه یابد
اما پیام یکیست:
 دیگر آن چهره کهنه قهرمان پاسخگوی نیاز شما نیست لطفا برای ترک خانه وجدا شدن وسفر بدون نقشه آماده شوید.
پنج شنبه 13 اسفند ماه فراوان درباره چهره های قهرمان ونیاز ما به سفر وآداب سفر سخن خواهم گفت.
مربی شما در این سفر تمام اساطیر جهان خواهند بود که یکصدا میگویند :
همه ابناء بشر این سفر  را  رفته اند  زیرا،بی سفر زندگی مقدس ومعتبر نخواهد شد.
ارادتمند سهیل رضایی

 

اطلاعات بیشتر و ثبت نام