فضای گرم خانواده :

در فضای مختلف تصویری، ما شاهد برخوردهای تند در فضای خانواده بوده ایم و عموماً تنش فرض طبیعی خانواده بوده است و یا در نهایت قصد بر آن بوده که تشنج وجه جذاب فیلم و قصه قرار داده شود و در نهایت آن تشنج منشاء پشیمانی گردد و افراد با پرداخت هزینه سنگین دوباره به خانواده برگردند که در واقع ما دیگر شمل خوبی از خانواده موجود نداریم ولی بالاخره حداقلی است که باید با آن زیست کرد.

اما شمس العماره قصه ای ملایم دارد و روند تحول را می شناسد و خانواده را عمیقاً می فهمد و نه تنها می فهمد بلکه قدر می شناسد که چرا که عمه علی رغم این که مالکیت همه خواهر و برادرهای خود را خریداری کرده است، اما امکان حضور در خانه خاطرات را از آن ها سلب نمی کند و همت خود را مدام برای دور هم بودن بسیج می کند و دارائی را ملاکی برای برتری و تفاخر نمی داند و حتی آن را دلیلی برای حفظ جوانی در کشور می کند و در واقع پیش از مرگ امر خیر را آغاز می کند و در تمام صحنه های شمس العماره ما مدام شاهد حفظ دور هم بودن خانواده با حداقل ها هستیم، نه الزاماً سفره های پرطمطراق .