خواسته و نیاز کودکان این است که بزرگسالان از آن‌ها حمایت کنند تا بتوانند وابسته و «معصوم» باشند. در سنین بزرگسالى نیز باید اعتقاد داشته باشیم که نیازهاى‌مان مانند شغل، آذوقه، وسیله رفت‌وآمد و سلامت برآورده خواهد شد. همه ما در ابتدا براین باوریم که دولت، کارفرمایان و سایر سازمان‌ها باید به نیازهاى ما رسیدگى کنند و اکثر آدم‌ها راستگو و درستکار هستند. اما آن زمان که یارى و پشتیبانى خانواده، سازمان یا اجتماع را ازدست مى‌دهیم، کهن‌الگوى «معصوم» در وجود ما پژمرده مى‌شود و خوش‌بینى و اعتقاد خود را به زندگى از دست مى‌دهیم.

بخشی از نقشه راه ایجاد تغییر و پیشرفت