*** طنز فاخر و پرهیز از تولید سریال‌های تنش‌زا ***

مشاور روانشناسی و اجتماعی سریال «شمس العماره» سپس در پاسخ به پرسشی درباره لزوم رفتن به سمت طنز فاخر و پرهیز از تولید سریالهای تنش‌زا در تلویزیون، گفت: همه گره را می‌بینند و گره را هم نشان می‌دهند اما بازکردن گره ذهن تخصصی می‌خواهد.

او به این پرسش که چه‌قدر حضور یک مشاور روانشناسی به تولید طنز فاخر کمک می‌کند؟

گفت: مهمترین تاثیری که وجود یک روانشناس در کنار کار می‌گذارد، این است که چه کسی به چه چیزی و چرا می‌خندد؟ اگر از عبارت «طنز فاخر» استفاده می‌کنیم، پیچیدگی‌هایش زیاد می‌شود؛ چراکه در این حالت از هجو نمی‌توان استفاده کرد.

رضایی ادامه داد: طنز در مواردی مخاطب را شاد می‌کند اما ممکن است او را نخنداند. یک سریال وقتی به بیننده‌اش نشاط می‌دهد که هنگامی که مخاطب از پای سریال بلند ‌شد احساس ‌کند، وزنش کم شده و دلش

تنگ شده‌است؛ چراکه نمی‌خواهد از آن فضا بیرون بیایید.

وی با اعتقاد بر این که وقتی طنزی فاخر باشد نشاط پدید می‌آورد، گفت: بخشی از نشاط به این دلیل است که مسأله شما را به شما نشان می‌دهد و به همین دلیل، ممکن است بزنی زیر خنده اما احساس می‌کنی مسأله خودت هم است؛ این بهترین زبان آموزشی است.

این روانشناس به ایسنا گفت: تلویزیون و رسانه باید کاری کند که آدم‌ها شوق دیدن را از دست ندهند؛ اگر این کار را بکنیم خوب راه را رفته‌ایم. مضاف بر این‌که خیلی با هجو مخالف نیستم. همه ما گاهی چیپس یا پفک می‌خوریم. اما این‌که چیپس غذای روزمره‌مان بشود خطرناک است. بنابراین نمی‌خواهم هجو را به کل رد کنم؛ هرکدام کار کرد خودش را دارد.

او سپس اظهار کرد: کار خوبی که تلویزیون انجام می‌دهد این است که برنامه‌هایش را به الف، ب و جیم تقسیم‌بندی می‌کند. برنامه‌های هجو را می‌توان در رده جیم قرار داد. خوب است برنامه جیم جای الف ننشیند و در ساعت الف پخش نشود تا این حس به مخاطب دست ندهد که چنین ساعتی مناسب پخش این برنامه نیست.