امروز گفت و گویی با خبرگذاری ایسنا در خصوص بحث مسئولیت خود به عنوان مشاور روانشناسی سریال شمس العماره داشته ام که عیناً طی چند بخش تقدیم تان می کنم.

سهیل رضایی در گفتگو با خبر گذاری دانشجویان ایران" ایسنا " گفت: برای ما خیلی مهم بوده‌است که از غلط‌های مصطح ذهنی استفاده نکنیم. در سینما وقتی تخصص نیست، گاه ذهن فردی کارگردان و نویسنده خیلی دخیل می‌شود و تجربه شخصی جای متن می‌نشیند؛ این در حالی است که شاید خود آن ذهن فردی اشکال داشته باشد؛ ما در «شمس‌العماره» سعی‌مان بر این بود که تجربه تخصصی در متن بنشیند.

***بافت روانشناسانه سریال «شمس‌العماره»***

سهیل رضایی در گفت‌وگو با خبرنگار سرویس تلویزیون ایسنا با تاکید بر بافت روانشناسانه سریال «شمس‌العماره»، خاطرنشان کرد: در این سریال روابط خانوادگی به تصویر کشیده می‌شود که بخشی از آن روانشناسانه و بخش دیگر اجتماعی است. فرد در جمعی قرار می‌گیرد و جمع روی فرد تأثیر می‌گذارد. این ویژگی به ساختار روانشناسی در کل فضا برمی‌گردد.

وی ادامه داد: در ابتدای امر با سامان مقدم، رامین عباسی‌زاده، امید سهرابی، علی دگشایی و خانم رهنما به این نکته پرداختیم که خود زناشویی به چه معناست؛ خواستگاران چند نوع و با چه تیپ‌هایی هستند. آن ها به چه رویاهایی می‌پردازند. لیلا چه تیپی است و چه انتخابی می‌کند؛ سپس سیر تحول تک‌تک این شخصیت‌ها در مسیر داستان به چه شکل خواهد بود. هرکدام از این شخصیت‌ها چه مسیر تحولی دارند؟ این ویژگی بدان معناست که سریال «شمس العماره» ساخت روانشناسانه دارد.

سهیل رضایی یادآور شد: وقتی من کنار کار آمدم، شروع کردم به خواندن فیلم‌نامه‌ها و درباره آن بحث کردن؛ در حقیقت گفت‌وگو با نویسنده‌ها بیشترین حجم کارهای ما را شامل می‌شد. در مواردی با کارگردان و تهیه‌کننده هم بحث می‌کردیم. با تهیه‌کننده کلان کار را می‌بستیم؛ این‌که قصه چگونه شکل می‌گیرد. با کارگردان ساختار اتفاق را می‌دیدیم؛ با نویسنده‌ها هم نرم‌افزار کار را می‌دیدیم. با بازیگران گه‌گاهی شیوه ارایه بازی را می‌دیدیم که حال در منظری که بازیگر در آن قرار دارد باید چگونه به این بازی نگاه کند.