یک گروه از زنانی که دچار عقده مادر منفی هستند برای جبران آنچه مادرشان از آنها دریغ کرده تبدیل به یک مادر افراطی می شوند. 
آنها با خود عهد می بندند که تمام وقت و انرژی خود را به مراقبت، مهرورزی و گذران زمان با فرزندشان اختصاص دهند.
این ها مادرانی می شوند که به اصطلاح به فرزندشان می چسبند و فقط برایشان مهم است که فرزندشان چیزی کم نداشته باشد. 
این ها آنقدر خود را فراموش می کنند که معمولا در میانسالی دچار بیماری های مزمن می شوند

اما فرزندان این مادران
حس می کنند به گونه ای اسیر شده و تحت کنترل اند
جدا شدن آنها خیلی سخت و اغلب توام با احساس گناه و خیانت نسبت به مادر است. 
مدام مادر را سرزنش می کنند که چرا وقتی برای خود اختصاص نمی دهد 
حتی بعد از فوت مادر احساس عذاب وجدان می کنند که نتوانستند به خوبی از مادر بابت تمام فداکاری هایش قدردانی کنند
.
.
.
اشاره ای به محتوای کارگاه18و19دی‬