باور داشته باشید یا نداشته باشید عملکرد هیچ مادری کاملاً صحیح یا کاملاً اشتباه نیست و هیچ مادری در نحوة پرورش فرزند کامل از وضعیت مطلوبی برخوردار نیست.

هر مادری، صرف نظر از مهربان بودنش، آمیزه ای از خوب و بد است و دارای وجه های انسانی مشخص است که تشکیل شده است از محدودیتها، نیازها و ضعفها. خوشبختانه، این موارد باید به همین شکل باشد. کودکان نیاز به مادران کامل ندارند چون خودشان هم به عنوان نوع بشر هرگز کامل نخواهند بود. 
کودکان به مادرانی از جنس خود نیاز دارند. مادرانی که بتوانند برای نحوه شکل دادن توانایی هایشان، غالب آمدن بر محدودیت هایشان مدیریت وجود انسانی شان در جهت نیل به بهترین شخصیت ممکن; الگو باشند. بسیاری از زنان در تلاشند که در مادری کردن ایده آل باشند امّا این کمالگرایی آنقدر برای کودک و روحیة خودشان ثمربخش نیست. همة ما میخواهیم بهترین را در اختیار کودکانمان قرار دهیم و بهترین کار در زمینة مادری و پرورش کودک همان اعتقاد آوردن به اصول انسانی است. گاهی اوقات مفهوم «کامل بودن» را به «بدون اشتباه بودن» تعبیر میکنیم بنابراین سعی میکنیم آن بخشهایی از وجودمان را که به نظر میرسد دارای ضعف و نقصان می باشند را از بین ببریم و این در حالی است که در اینجا منظور از کامل بودن کنایه از پذیرش عیوبمان به همان میزان توانایی هایمان است. 

ادامه مطلب