١١.   در فرد معنوی مرتباً حس عاشقانه غلیان دارد.

١٢.      فرد معنوی رفتارهای محاسبه گر و معامله کننده ندارد. رفتارهای او اصالت دارد.

١٣.    فرد معنوی فاعل و پیش قدم در عشق ورزی و بخشش و دهش است، زیرا دوست دارد به مقام خالق نزدیک شود. (اولین عاشق خداست و اولین معشوق مخلوق خدا - فتبارک الله احسن الخالقین، این رابطه پس از خلقت انسان معکوس می شود تا جزئی از جواب عشق خالق به مخلوق داده شود.)

١۴.    فرد معنوی هرگز گله و شکایت نمی کند و نق نمی زندو او در حضور و غیاب به یک گونه رفتار می کند. (کسی که شکایت می کند، نمی تواند اثرگذار باشد. )

١۵.     فرد معنوی کسی را حذف نمی کند، بلکه افراد بسته به اثربخش و یا اثرگیری خود در میدان جاذبه او خود به خود جذب یا دفع می شود. (فرد معنوی مریدانش را با تطمیع و یا تهدید و یا تشویق به دنبال خود نمی کشاند بلکه آنان با شور و شوق به طرف او می آیند. )

١۶.    فرد معنوی دائماً شکرگذار است. شکر توجه دائمی به همه داشته ها و نداشته هاست. شکرگذاری و حمد از قوانین شفاست .

١٧.    در فرد معنوی نیز فشارهای زندگی اثر می گذارد، اما چون خودآگاهی دارد اثرات این گونه فشارها بر او موقتی و اندک است و نمی تواند سیر او را بسوی کمال متوقف نماید.

١٨.    فرد معنوی از کسی توقعی ندارد، لذا کسی نمی تواند او را ناراحت کند و از کسی ناراحت نمی شود. (هرچه توقع انسان از عالم خارج کمتر شود، اقتدار و تاثیرگذاری او بر جهان خارج بیشتر خواهد شد.)

١٩.   فرد معنوی فردی اثرگذار در عالم است. او فردی نیست که اگر دنیا را آب ببرد، او را خواب می برد. او با توجه به ظرفیت وجودی افراد طوری به آن ها پیام می دهد که نه فرد تخریب شود و نه پیام. فرد معنوی روی دنیا به بهترین شکل اثر می گذارد به طوریکه نه خودش دچار تنش شود و نه دیگری را دچار تنش نماید.

٢٠.    فرد معنوی مدام در حال مراقبه است. او همیشه خود را در محضر خدا می بیند. او هم بر اعمال و هم بر افکار خود دائماً مراقبت می نماید. او نه تنها در زبان بلکه در ذهن خود نیز غیبت نمی کند. او از اندیشه گناه نیز دور است.